ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സാമുവൽ എന്ന വലിയ ധനികൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വലിയൊരു കൊട്ടാരവും ധാരാളം സ്വർണ്ണവും ഭൂമിയുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ സാമുവൽ വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ സമ്പത്ത് മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല, അതുപോലെ ആ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച് സന്തോഷവാനായി ജീവിക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചില്ല. എപ്പോഴും പണം കൂട്ടുന്നതിൽ മാത്രം അദ്ദേഹം മുഴുകിയിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ലിയോ എന്ന കൊച്ചു ബാലൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. 'അമ്മാവാ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ പണമില്ല, കുറച്ച് സഹായിക്കാമോ?' ലിയോ ചോദിച്ചു. പണം കുറയുമോ എന്ന് പേടിച്ച സാമുവൽ, 'എന്റെ അടുത്ത് ഒന്നുമില്ല' എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. ലിയോ സങ്കടത്തോടെ മടങ്ങിപ്പോയി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം സാമുവലിന് കഠിനമായ പനി വന്നു. വെള്ളം കുടിക്കാൻ പോലും ആരുമില്ലാതെ അദ്ദേഹം തളർന്നു കിടന്നു. തന്റെ വലിയ കൊട്ടാരത്തിൽ അദ്ദേഹം തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. അപ്പോൾ ലിയോയുടെ പിതാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടുവാതിൽക്കൽ വന്ന്, 'അമ്മാവാ, നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണമെങ്കിൽ ഞങ്ങളുണ്ട്' എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് സാമുവലിന് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്. കോടിക്കണക്കിന് സമ്പത്തുണ്ടായിട്ടും അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകാനോ, സ്വന്തം ജീവിതം സന്തോഷകരമാക്കാനോ ഉപയോഗിക്കാത്തതുകൊണ്ട് താൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ദരിദ്രനാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ അദ്ദേഹം തന്റെ സമ്പത്ത് മറ്റുള്ളവർക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട് സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
