ಹಿಂದೆ ಸೋಮನಾಥ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತನಿದ್ದನು. ಅವನು ಬಹಳ ಉನ್ನತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಮಗ ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ ಆಗಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋಮನಾಥನ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ್ದ ಅವನ ಮನೆ ಬಡತನದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿತು.
ಹಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಸೋಮನಾಥನ ನಡವಳಿಕೆ ಕೂಡ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ಜೊತೆ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅವಮಾನಕಾರಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. 'ನೀನು ಯಾರು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು?' ಎಂದು ಅವನು ಗರ್ವದಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅಪ್ಪಾ, ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಹಣ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಘನತೆ ಇರಬೇಕು. ಬಡತನ ನಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಗುಣವನ್ನು ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಸೋಮನಾಥ ಅರಿತನು. ಉನ್ನತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಬಡತನ ಬಂದಾಗ ತಾನು ಬಳಸಿದ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತುಗಳು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವವನ್ನು ಕುಸಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತನು.
