ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ಕುಟುಂಬವು ತುಂಬಾ ಬಡವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ತಾಯಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಕನ್ನನ್, ನೆರೆಯವರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಕ್ಕಿ ಕೇಳಲು ಹೋದನು. ಆದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ 'ಈಗ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ, ಆಮೇಲೆ ಬಾ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಇದರಿಂದ ಕನ್ನನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. 'ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತೀರಾ? ನಮಗೆ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಅವನು ಕೂಗಾಡಿದನು.
ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕನ್ನನನ್ನು ತಡೆದರು. 'ಮಗು, ಕೇಳು,' ಅವರು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದರು. 'ನೀನು ಸಹಾಯ ಕೇಳಲು ಹೋಗಿದ್ದೀಯೆ. ಸಹಾಯ ಮಾಡುವವನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಹಸಿವು ನೀಗುತ್ತದೆಯೇ? ನಿನ್ನ ಬಡತನವೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಟ, ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಕೋಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನ ಗೌರವವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಂತವಾಗಿ ಇರು.'
ಕನ್ನನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಹಸಿವು ನೀಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇತರರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮರ್ಯಾದೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಶಾಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ದಯಾಮಯಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವನಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿದರು. ಸಹಾಯ ಕೇಳುವಾಗ ತಾಳ್ಮೆ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವನ್ನು ಕನ್ನನ್ ಕಲಿತನು.
