ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಯುವಕ ತನ್ನ ವಯಸ್ಸಾದ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಾಯಿತು. ಕರಿಯು ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಸೋಮು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಹೇಳಿದನು, 'ಯಾಕೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತೀಯಾ? ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕೈനീട്ടി ಕೇಳಿದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇದು ಸುಲಭ.'
ಕರಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಲುಗಾಡಿತು. ಆದರೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು, 'ಹಣ ಸಿಗಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಗೌರವ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೇ ಸರಿ.' ಅವನು ಹತ್ತಿರದ ದೊಡ್ಡ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕಠಿಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಅಗೆಯುವ ಮತ್ತು ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಶ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು ತೋಟದ ಮಾಲೀಕನು ಅವನಿಗೆ ದಿನಗೂಲಿ ನೀಡಿದನು.
ಕೆಲವೇ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಶ್ರಮದ ಹಣದಿಂದ ಕರಿಯು ತಾಯಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಬಡತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವುದು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮೂರ್ಖತನ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
