ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯಾ ಮತ್ತು ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳಿದ್ದರು. ಅವರ ನಡುವೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು. ಒಂದು ಬಾರಿ ಆರ್ಯನ್ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಆರ್ಯನ್ ಹೊರಡುವಾಗ ಅನನ್ಯಾ ತುಂಬಾ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಅಳಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ಆರ್ಯನ್ ಹೋದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅನನ್ಯಾ ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಆರ್ಯನ್ ಬಳಿಯೇ ಇತ್ತು. ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಬಂದಾಗ ಅವಳು ನಗುಮುಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ದಾರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದವು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಾತರ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವಳ ಮಾತಿಗಿಂತ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ವಿರಹವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆರ್ಯನ್ ವಾಪಸ್ ಬಂದಾಗ, ಅನನ್ಯಾ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ಆರ್ಯನ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ಎಂದು ಅವರು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.
