ಅನ್ಬು ಮತ್ತು ನಿಲಾ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಅನ್ಬು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಲಾ ಅವನ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡಳು. ಅವಳು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡದೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು 'ನಟನೆಯ ಕೋಪ'ವಾಗಿತ್ತು; ಅವಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವನನ್ನು ದೂರ ಇರಲು ಬಯಸಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಬಯಸಿದ್ದಳು.
ಅವರು ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಮೌನವೊಂದು ಆವರಿಸಿತು. ನಿಲಾಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗೊಂದಲವಿತ್ತು. 'ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆಯೇ? ಅಥವಾ ಈ ಮೌನ ಬಹಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆಯೇ?' ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವು ನೀಡಿತು. ಈ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯೇ ಅವಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಟವನ್ನು ತಂದಿತು.
ಅನ್ಬು ಅವಳ ಮೌನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೂವನ್ನು ತಂದು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟನು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ನಿಲಾಳ ಕೋಪ ಕರಗಿತು. ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದಳು. ಆ ಸಣ್ಣ ಜಗಳವು ಅವರ ನಡುವಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
