ഒരു മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിൽ സോമു എന്ന കഠിനാധ്വാനിയായ വിറകുവെട്ടുകാരൻ താമസിച്ചിരുന്നു. സോമു വളരെ ദയാലുവും സത്യസന്ധനുമായിരുന്നു. അവന് രഘു എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ജ്യേഷ്ഠനുണ്ടായിരുന്നു. രഘു വളരെ മടിയനും അത്യാഗ്രഹിയുമായിരുന്നു. സോമു തന്റെ അധ്വാനത്തിലൂടെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചപ്പോൾ, രഘു എപ്പോഴും എളുപ്പവഴിയിൽ പണമുണ്ടാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഒരു ദിവസം കാട്ടിൽ വിറക് ശേഖരിക്കുന്നതിനിടയിൽ സോമു ഒരു അത്ഭുത കാഴ്ച കണ്ടു. ഒരു വലിയ പാറയുടെ മുന്നിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ നേതാവ് ഒരു മന്ത്രം പറഞ്ഞു: "തുറക്കൂ, ചന്ദ്രപ്രകാശ വാതിലേ!". പെട്ടെന്ന് ആ പാറ നീങ്ങി ഒരു ഗുഹയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. അവർ അകത്തുപോയ ശേഷം നേതാവ് വീണ്ടും മന്ത്രം പറഞ്ഞു, വാതിൽ അടഞ്ഞു. അവർ പോയതിനുശേഷം സോമു പതുക്കെ അവിടെ ചെന്ന് അതേ മന്ത്രം പറഞ്ഞു. ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു! സോമു അത്യാഗ്രഹിയായില്ല, തന്റെ ആവശ്യത്തിന് മാത്രം കുറച്ച് സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ സഞ്ചിയിൽ എടുത്തു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇക്കാര്യം അറിഞ്ഞ രഘു അത്യാഗ്രഹം മൂത്ത് ഗുഹയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. അവൻ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ സ്വർണ്ണം കണ്ട് ആവേശഭരിതനായി. പക്ഷേ, പുറത്തുവരാനുള്ള മന്ത്രം അവൻ മറന്നുപോയി! അവൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും വാതിൽ തുറന്നില്ല. ഇതിനിടെ, രഹസ്യം കണ്ടെത്തിയ കള്ളന്മാർ അവിടെയെത്തി.
സോമുവിന്റെ വീട്ടിലെ ബുദ്ധിമതിയായ മല്ലിക ഈ അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കള്ളന്മാർ സോമുവിന്റെ വീട് കണ്ടെത്താൻ അടയാളങ്ങൾ വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മല്ലിക വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച് എല്ലാ വീടുകളിലും ഒരേ അടയാളങ്ങൾ വെച്ച് കള്ളന്മാരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. കള്ളന്മാർ വലിയ പാത്രങ്ങളിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന് ആക്രമിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ, മല്ലിക തന്റെ ബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് അവരെ തടഞ്ഞു. സോമു മല്ലികയുടെ ധൈര്യത്തെയും ബുദ്ധിയെയും അഭിനന്ദിക്കുകയും അവൾക്ക് വലിയ സമ്മാനം നൽകുകയും ചെയ്തു.
Moral
അത്യാഗ്രഹം നാശത്തിന് കാരണമാകുന്നു; ബുദ്ധിയും സത്യസന്ധതയും വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
