മനോഹരമായ ഒരു താഴ്വരയിൽ ലൂണ എന്ന രാജകുമാരി ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൾ വളരെയധികം ദയാലുവും പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവളും ആയിരുന്നു. അവളുടെ പൂന്തോട്ടം എപ്പോഴും വർണ്ണാഭമായിരുന്നു.
എന്നാൽ, കൊട്ടാരത്തിലെ മായ എന്ന വേലക്കാരിക്ക് ലൂണയോട് വലിയ അസൂയയുണ്ടായിരുന്നു. മായ ഒരു ദുഷ്ട മന്ത്രവാദിനിയുടെ പേരക്കുട്ടിയായിരുന്നു. ലൂണയെ ദൂരേക്ക് മാറ്റാൻ അവൾ തന്റെ മുത്തശ്ശിയോട് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
മുത്തശ്ശി ഒരു വിചിത്രമായ കറുത്ത റോസാപ്പൂവ് നിർമ്മിച്ചു. "ഈ പൂവ് കാണാൻ അതിമനോഹരമാണ്, പക്ഷേ ഇത് ധരിക്കുന്നവർ ഇതിനുള്ളിൽ തടവിലാക്കപ്പെടും," മുത്തശ്ശി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
ഒരു ദിവസം ലൂണ പൂന്തോട്ടത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ, മായ ആ കറുത്ത പൂവുമായി അവളുടെ അടുത്തെത്തി. "രാജകുമാരി, ഇത് നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നതാണ്," എന്ന് മായ കള്ളം പറഞ്ഞു.
പൂവിന്റെ ഭംഗിയിൽ മയങ്ങിയ ലൂണ അത് തന്റെ മുടിയിൽ ചൂടി. പെട്ടെന്ന്, ആ പൂവ് ഒരു മാന്ത്രിക കൂടാരമായി മാറി ലൂണയെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. കാറ്റിൽ പറന്നുപോയ ആ പൂവ് ഒരു വലിയ കാടിനുള്ളിൽ വീണു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. കവിൻ എന്ന രാജകുമാശൻ ആ കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കറുത്ത പൂവ് കണ്ടു. അവൻ അത് തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ നട്ടു. എന്നാൽ എത്ര വെള്ളം ഒഴിച്ചാലും ആ ചെടി വളർന്നില്ല. കവിൻ വളരെ വിഷമിച്ചു.
ഒരു ദിവസം, കവിൻ തന്നെ ആ ചെടിക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ സ്നേഹത്തോടെ വെള്ളം ഒഴിച്ചപ്പോൾ, ആ മന്ത്രശക്തി തകരുകയും ലൂണ പൂവിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരികയും ചെയ്തു. കവിൻ അവളെ സുരക്ഷിതമായി അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്ത് എത്തിച്ചു.
Moral
അസൂയ തിന്മയുണ്ടാക്കുന്നു, എന്നാൽ സ്നേഹം അത് മാറ്റുന്നു.
