സ്നേഹത്തിന്റെ വഴി

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായ കുട്ടിയായിരുന്നുവെങ്കിലും, ചിലപ്പോൾ വാശി പിടിക്കാനും ചെറിയ കള്ളങ്ങൾ പറയാനും അവന് ശീലമുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ അമ്മ മീര ഇതിൽ വളരെയധികം വിഷമിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, അർജുൻ തന്റെ കൂട്ടുകാരൻ റോഹന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം തകർത്തതറിഞ്ഞ്, അത് താൻ ചെയ്തില്ലെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. അന്ന് രാത്രി അർജുന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ചെയ്ത തെറ്റിന്റെ ഭാരം അവന്റെ മനസ്സിനെ അലട്ടി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അമ്മയോട് സത്യം പറഞ്ഞു. 'അമ്മേ, ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണ്, എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ,' അവൻ പറഞ്ഞു. മീര അവനെ വഴക്ക് പറയുന്നതിന് പകരം ചേർത്തുപിടിച്ചു. 'അർജുൻ, നീ ചെയ്ത തെറ്റിൽ നീ വിഷമിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, അത് നിന്റെ ഉള്ളിലെ നന്മയാണ്. സ്നേഹം എന്നത് നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ മാത്രമല്ല, നമ്മൾ തെറ്റായ വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ തിരികെ വരാൻ സഹായിക്കുന്ന വെളിച്ചം കൂടിയാണ്,' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അന്ന് മുതൽ അർജുൻ സത്യസന്ധനായി ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുമ്പോൾ തെറ്റുകൾ ചെയ്യാൻ അവന് തോന്നിയില്ല.