മധുരവാക്കുകളുടെ മാന്ത്രികത

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. കവിൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ സംസാരം എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. അവൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ കയ്പ്പുള്ളവയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കൂട്ടുകാരെല്ലാം അവനോടൊപ്പം കളിക്കാൻ മടിച്ചുനിന്നു. ഒരു ദിവസം കവിന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവനെ അടുത്തുവിളിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു മനോഹരമായ പൂവ് കവിന് നൽകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'മോനേ, ഈ പൂക്കളെപ്പോലെ നിന്റെ വാക്കുകളും മധുരമുള്ളതാകണം. നീ കയ്പ്പുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞാൽ, നിന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവർ അകന്നുപോകും.' കവിൻ അത് ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല. എന്നാൽ അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രവിയോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, രവി സങ്കടത്തോടെ അവിടെനിന്നും പോയത് കവിൻ കണ്ടു. തന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ശൂന്യത അവൻ അറിഞ്ഞു. അന്ന് രാത്രി മുത്തച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'തേൻ പോലെ മധുരമുള്ള വാക്കുകൾ എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. ആ സന്തോഷം കാണാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾ എന്തിനാണ് കയ്പ്പുള്ള വാക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത്?' കവിൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. പിറ്റേദിവസം മുതൽ അവൻ എല്ലാവരോടും വളരെ സ്നേഹത്തോടെയും മധുരമായും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ ഓരോ നല്ല വാക്കുകളും കൂട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി കൊണ്ടുവന്നു. പതുക്കെ എല്ലാവരും അവനോടൊപ്പം കളിക്കാൻ വന്നു. മധുരമായ സംസാരം എങ്ങനെ ലോകത്തെ മാറ്റുന്നു എന്ന് കവിൻ പഠിച്ചു.