നന്ദിയും ക്ഷമയും

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നു, പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അർജുൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മരക്കളിപ്പാട്ടം കൊണ്ട് കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ റോഹൻ അറിയാതെ അതിൽ ചവിട്ടി അത് തകർത്തുപോയി. അർജുന് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നു. റോഹൻ എത്ര മാപ്പിരന്നാലും അർജുൻ അവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവിടെനിന്നും മാറിപ്പോയി. വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അർജുൻ ഒരു കല്ലിൽ തട്ടി കാലിൽ പരിക്കേറ്റു. അവൻ വേദന കൊണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ റോഹൻ ഓടിവന്നു. റോഹൻ അവനെ താങ്ങിപ്പിടിക്കുകയും മുറിവിൽ മരുന്ന് പുരട്ടുകയും ചെയ്തു. ആ നിമിഷം, റോഹന്റെ സ്നേഹം കണ്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം അലിഞ്ഞുപോയി. തകർന്ന കളിപ്പാട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദേഷ്യം അവൻ ഉടനെ മറന്നുപോയി. എന്നാൽ, താൻ വീണപ്പോൾ സഹായിച്ച റോഹന്റെ നന്മ അവൻ ഒരിക്കലും മറന്നില്ല. അന്നുതൊട്ട് അർജുൻ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തായി മാറി.