കാരുണ്യത്തിന്റെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത സമ്മാനം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവി എന്ന ബാലൻ തന്റെ പിതാവ് മാധവനോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. മാധവൻ ഒരു സാധാരണ കർഷകനായിരുന്നുവെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വളരെ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. ഒരു വർഷം കഠിനമായ മഴയിൽ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു വൃദ്ധനായ സോമുവിന്റെ ചെറിയ വീട് തകർന്നുപോയി. സോമുവിന് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇത് കണ്ട മാധവൻ തന്റെ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്നും കുറച്ച് ധാന്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് സോമുവിന്റെ വീട് വീണ്ടും പണിയാൻ സഹായിച്ചു. ഇത് കണ്ട കവി തന്റെ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു, 'അച്ഛാ, നമ്മൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ സാധനങ്ങൾ എന്തിനാണ് മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്നത്?' മാധവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, പണം നമുക്ക് വീണ്ടും സമ്പാദിക്കാം, എന്നാൽ ഒരാളുടെ വിഷമം മാറ്റുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷത്തിന് പകരം വെക്കാൻ മറ്റൊന്നുമില്ല. ഈ ലോകത്തോ ദേവലോകത്തോ പോലും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്ന ഈ നല്ല ഗുണത്തിന് തുല്യമായി ഒന്നുമില്ല.' വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കവി വലിയൊരു മനുഷ്യനായി വളർന്നു. വലിയ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കുന്നത് തന്റെ കടമയായി അവൻ കണ്ടു. മറ്റുള്ളവർക്ക് നന്മ ചെയ്യുന്നത് തന്നെയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.