മണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞ കീർത്തി

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ എപ്പോഴും താല്പര്യമുള്ള നല്ലൊരു കുട്ടിയായിരുന്നു അവൻ. അർജുന്റെ മുത്തച്ഛൻ ഒരു വൈദ്യനായിരുന്നു. ഒരു കാലത്ത് ആ ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ ഒരു വരൾച്ചയുണ്ടായി. ഭക്ഷണവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ ജനങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെട്ടു. അർജുൻ തന്റെ ചെറിയ സമ്പാദ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആളുകൾക്ക് ആവശ്യമായ ഭക്ഷണവും മരുന്നും എത്തിച്ചു നൽകാൻ മുത്തച്ഛനെ സഹായിച്ചു. അവന്റെ ഈ നന്മ ഗ്രാമം മുഴുവൻ പടർന്നു പന്തലിച്ചു. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി, അർജുൻ വളർന്ന് വലിയൊരു പണ്ഡിതനായി മാറി. ലോകം മുഴുവൻ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനായി അവൻ മാറി. ഒരിക്കൽ ഒരു വലിയ ചടങ്ങിൽ വെച്ച് ഒരു വൃദ്ധൻ അർജുനോട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നീ ഈ ഭൂമിയിൽ ഇത്രയേറെ പ്രശസ്തി നേടിയിരിക്കുന്നു. നിന്റെ നന്മകൾ ഈ ലോകത്തെ തന്നെ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നതാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഇനി നീ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാരുടെ പ്രശംസ തേടിപ്പോകേണ്ടതില്ല, കാരണം ഈ ലോകം തന്നെ നിന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തിരിക്കുന്നു.' അർജുൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം തന്റെ സഹജീവികളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സ്നേഹമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.