കാരുണ്യത്തിന്റെ തണൽ

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ആര്യൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന് എല്ലാവരോടും വലിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. ഒരു തണുപ്പുള്ള വൈകുന്നേരം, വിശന്നു വലഞ്ഞ ഒരു വൃദ്ധൻ ആ ഗ്രാമത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു ഭക്ഷണപ്പങ്ക് ആര്യൻ ആ വൃദ്ധന് നൽകി. 'നീ എന്തിനാണ് നിന്റെ ഭക്ഷണം നൽകിയത്?' എന്ന് കൂട്ടുകാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, 'അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശപ്പടങ്ങുന്നത് കാണുന്നതാണ് എന്റെ സന്തോഷം' എന്ന് ആര്യൻ മറുപടി നൽകി. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ആര്യൻ വളർന്നു വലുതായി. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിൽ അകപ്പെട്ടപ്പോൾ, പണ്ട് അവൻ ചെയ്ത ആ ചെറിയ കരുണ അവനെ സഹായിക്കാൻ എത്തിച്ചേർന്നു. ലോകം മുഴുവൻ സാക്ഷിയായി നിൽക്കുന്ന ഈ ഭൂമിയും കാറ്റും അവനോട് പറഞ്ഞത്, കരുണയുള്ളവർക്ക് ഒരിക്കലും ദുഃഖം അടുക്കില്ല എന്നാണ്.