കരുണയുടെ വിത്ത്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ പിതാവ് രവിയും താമസിച്ചിരുന്നു. രവി ഒരു കർഷകനായിരുന്നു, എങ്കിലും അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളാലും മാനസിക വിഷമങ്ങളാലും വലയുമായിരുന്നു. "അച്ഛാ, എന്തുകൊണ്ടാണ് അച്ഛൻ എപ്പോഴും ഇത്ര തളർന്നിരിക്കുന്നത്?" എന്ന് അർജുൻ പലപ്പോഴും ചോദിക്കാറുണ്ട്. ഒരു ദിവസം കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ഒരു കുഞ്ഞു മുയൽ മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. അത് രക്ഷിക്കാൻ അവൻ ഓടിയെത്തിയപ്പോൾ രവി അവനെ തടഞ്ഞു. "അർജുൻ, ഒരു ജീവിയെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെയും സമാധാനത്തെയും ബാധിക്കും. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവൻ കവരുമ്പോൾ, നമ്മൾ അറിയാതെ തന്നെ നമ്മുടെ ആരോഗ്യവും സന്തോഷവും നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്," രവി ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. അർജുൻ ആ മുയലിനെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ മുള്ളുകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചു. ആ കുഞ്ഞു മുയൽ ഓടിപ്പോയപ്പോൾ അർജുന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സന്തോഷം തോന്നി. മറ്റുള്ളവരോട് കരുണ കാണിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ജീവിതം ഐശ്വര്യപൂർണ്ണമാക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് അർജുൻ മനസ്സിലാക്കി.