അഹംഭാവം വെടിയുന്ന മനസ്സ്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു മരപ്പാവ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുൽ അറിയാതെ ആ പാവ തറയിൽ വീഴ്ത്തി അതിന്റെ ഒരു കൈ ഒടിഞ്ഞുപോയി. അർജുൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു, 'ഇത് എന്റെതാണ്! നീ ഇത് എങ്ങനെ തകർത്തു?' എന്ന് അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ആ ദിവസം മുഴുവൻ അർജുൻ സങ്കടത്തിലും ദേഷ്യത്തിലുമായിരുന്നു. 'എന്റെ പാവ പോയി, രാഹുൽ മോശക്കാരനാണ്' എന്ന ചിന്ത അവനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വൈകുന്നേരം അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അടുത്തു വന്ന് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, എന്റേത് എന്ന ഈ ഭാവം നീ മുറുകെ പിടിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം നിന്റെ മനസ്സ് ഇടുങ്ങിയതായിരിക്കും. എന്നാൽ ആ പിടി വിടുമ്പോൾ നിന്റെ മനസ്സ് ആകാശത്തോളം വലുതാകും.' അർജുൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു. രാഹുൽ മനഃപൂർവ്വം ചെയ്തതല്ലെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. പിറ്റേന്ന് അവൻ രാഹുലിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് പറഞ്ഞു, 'സാരമില്ല രാഹുൽ, നമുക്ക് ഇത് ശരിയാക്കാം.' ആ നിമിഷം അർജുന്റെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും മാറി, അവൻ വലിയ സന്തോഷവാനായി മാറി.