വിധിയും കർഷകനും

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്ന കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ തന്റെ ചെറിയ കൃഷിയിടത്തിൽ രാപ്പകൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുമായിരുന്നു. ചെടികൾക്ക് കൃത്യമായി വെള്ളം നനച്ചും കീടങ്ങളെ അകറ്റി നിർത്തിയും അവൻ സംരക്ഷിച്ചു. എങ്കിലും അവന്റെ വിളവെടുപ്പ് എപ്പോഴും കുറവായിരുന്നു. അതേ ഗ്രാമത്തിൽ വിക്രം എന്ന ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു, അവൻ അധികം പണിയെടുക്കാറില്ലെങ്കിലും അവന്റെ പാടങ്ങൾ എപ്പോഴും സമൃദ്ധമായിരുന്നു. ഒരു വർഷം വലിയൊരു പ്രളയം ഗ്രാമത്തിൽ ഉണ്ടായി. മാധവൻ തന്റെ വിളവുകൾ രക്ഷിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പ്രളയജലത്തിന് എല്ലാം ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോയി. അവൻ തകർന്നുപോയി. എന്നാൽ വിക്രമിന്റെ പാടത്തിന് ഒരു പോറൽ പോലും ഏറ്റില്ല. അപ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധൻ മാധവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, നിന്റെ അധ്വാനം വെറുതെയാകില്ല. പക്ഷേ, ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ല. വിധി നിനക്ക് നൽകുന്നത് നിന്നെ തേടി വരും, അത് നീ എറിഞ്ഞുകളയാൻ ശ്രമിച്ചാലും. എന്നാൽ വിധി നിനക്ക് നൽകാത്തത് നീ എത്ര കാത്തുസൂക്ഷിച്ചാലും അത് നിന്റെ പക്കൽ നിൽക്കില്ല.' മാധവൻ ഇത് മനസ്സിലാക്കി. അവൻ സമാധാനത്തോടെ വീണ്ടും പണി തുടങ്ങി. കാലക്രമേണ, അവന്റെ കഠിനാധ്വാനവും വിധിയിലുള്ള വിശ്വാസവും അവന് വലിയൊരു വിളവെടുപ്പ് നൽകി.