മൗനത്തിന്റെ ഭാഷ

ശാന്തമായ ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അധികം സംസാരിക്കാറില്ലെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖഭാവം നോക്കി അവരുടെ മനസ്സ് വായിക്കാൻ അവന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗ്രാമത്തിലെ രാജാവ് വിക്രം വളരെ ദയാലുവായവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിലെ കർഷകനായ മാധവൻ രാജകൊട്ടാരത്തിലെത്തി. അദ്ദേഹം ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരു വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവ് മാധവനോട് ചോദിച്ചു, 'മാധവാ, എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ?' മാധവൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു, 'ഇല്ല മഹാരാജാവേ, എല്ലാം ശരിയാണ്.' എന്നാൽ രാജാവിന് മാധവന്റെ വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലെ സങ്കടമാണ് കണ്ടത്. രാജാവ് പറഞ്ഞു, 'നിങ്ങൾ ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ടതില്ല, നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. നിങ്ങളുടെ കൃഷിപ്പണികൾക്കായി പുതിയ ഉപകരണങ്ങളും സഹായികളെയും ഞാൻ അയക്കുന്നു.' മാധവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി. താൻ ഒന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല, എങ്കിലും രാജാവ് തന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചു എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.