പ്രകാശവും ശാന്തതയും

മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്ന ബുദ്ധിമാനായ ഒരു യുവാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ മുതിർന്നവരുടെ ഉപദേശകനായിരുന്നു അവൻ. ഒരിക്കൽ, ഗ്രാമത്തിലെ ജ്ഞാനികളായ നേതാക്കൾ ഒരു പ്രധാന കാര്യത്തിനായി ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ, മാധവൻ തന്റെ അറിവ് ഉപയോഗിച്ച് വളരെ വ്യക്തമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. അവന്റെ വാക്കുകൾ ആ സദസ്സിനെ ഒരു വിളക്ക് പോലെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഗ്രാമത്തിലെ ചില അറിവില്ലാത്ത ആളുകൾ അനാവശ്യമായ തർക്കങ്ങൾക്കായി ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ, മാധവൻ മറ്റൊരു രീതി സ്വീകരിച്ചു. അവർ അവനെ പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഒന്നും അറിയാത്ത ഒരു സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ ശാന്തനായി ഇരുന്നു. അറിവുള്ളവരോടൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോൾ വെളിച്ചമായിരിക്കണമെന്നും, അറിവില്ലാത്തവരോടൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോൾ തർക്കങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ ശാന്തത പാലിക്കണമെന്നും അവൻ മനസ്സിലാക്കി.