അലഞ്ഞുനടന്ന ഹൃദയം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിത എന്നൊരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വളരെ സ്നേഹമുള്ളവളും സത്യസന്ധയുമായിരുന്നു. അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത് മീരയായിരുന്നു. എന്നാൽ മീരയ്ക്ക് എപ്പോഴും പുതിയ കാര്യങ്ങളോടും ആഡംബരങ്ങളോടും വലിയ മോഹമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വലിയൊരു കച്ചവടക്കാരൻ വന്നപ്പോൾ, മീരയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അയാളുടെ പണത്തിലേക്കും ആഭരണങ്ങളിലേക്കും പോയി. കവിത മീരയുടെ കൂടെ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൾക്ക് എല്ലാ സഹായങ്ങളും ചെയ്തു നൽകി. മീര കവിതയുടെ തോളിൽ ചാരിയിരുന്ന് സംസാരിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ മനസ്സ് എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് മോഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കവിതയുടെ സ്നേഹം മീരയ്ക്ക് മതിയാവുന്നില്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം കവിത മീരയോട് പറഞ്ഞു, 'മീര, നീ എന്റെ തോളിൽ ചാരിയിരിക്കാം, പക്ഷേ നിന്റെ മനസ്സ് മറ്റൊരിടത്താണ്. യഥാർത്ഥ സൗഹൃദം എന്നത് മനസ്സ് കൊണ്ട് ഒന്നാകുന്നതാണ്.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ മീര, തന്റെ മനസ്സിനെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.