കരുണയുള്ള ഹൃദയം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും വിക്രം എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ എപ്പോഴും എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ വിക്രം അല്പം ദേഷ്യക്കാരനായിരുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ കളിയാക്കാൻ അവന് വലിയ താൽപ്പര്യമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു കായിക മത്സരം നടന്നു. കളിക്കിടയിൽ പോലും തന്റെ കൂട്ടുകാരെ കളിയാക്കാൻ വിക്രം മറന്നില്ല. ഒരു ചെറിയ കുട്ടിക്ക് വീഴ്ച പറ്റിയപ്പോൾ, വിക്രം അവനെ പരിഹസിച്ചു സംസാരിച്ചു. ആ കുട്ടി സങ്കടത്തോടെ കരയാൻ തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ട അർജുൻ വിക്രമിനോട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, 'വിക്രം, തമാശയ്ക്ക് പറയുന്ന വാക്കുകൾ പോലും ഒരാളുടെ മനസ്സിനെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിക്കുമെന്ന് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? മറ്റുള്ളവർ നമ്മോട് മോശമായി പെരുമാറിയാലും, നമ്മൾ അവരോട് മാന്യമായി പെരുമാറുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ മഹത്വം.' വിക്രം തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. അന്നുമുതൽ, എല്ലാവരോടും വിനയത്തോടെ പെരുമാറാൻ അവൻ ശീലിച്ചു.