அன்பின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தனர். கதிர் எப்போதும் மற்றவர்களிடம் கனிவாகப் பேசுவான். மாறன் சற்று பிடிவாதமானவன், அடிக்கடி கோபப்பட்டு மற்றவர்களைக் கேலி செய்வான். ஒருமுறை கிராமத்தில் ஒரு விளையாட்டுப் போட்டி நடந்தது. விளையாடும்போது கூட, மாறன் மற்றவர்களைக் கிண்டல் செய்து அவமானப்படுத்தினான். ஒரு சிறுவன் தவறு செய்தபோது, மாறன் அவனைப் பார்த்து மிகக் கடுமையாகப் பேசினான். அந்தச் சிறுவன் அழத் தொடங்கினான். இதைப் பார்த்த கதிர், மாறனிடம் மென்மையாகச் சொன்னான், 'மாறா, விளையாட்டாகச் சொல்லும் வார்த்தையும் கூட ஒருவரது மனதை எவ்வளவு காயப்படுத்தும் என்று தெரியுமா? ஒருவன் நம்மிடம் கோபமாக இருந்தாலும், நாம் அவரிடம் பண்பாக நடந்து கொள்வதே உண்மையான பெருமை.' மாறன் தன் தவறை உணர்ந்தான். அன்று முதல், யாரையும் காயப்படுத்தாத குணத்தை அவன் வளர்த்துக் கொண்டான். பகைவர்களிடம் கூடப் பண்பாக இருப்பதே ஒரு சிறந்த மனிதனுக்கு அழகு என்பதை அவன் புரிந்துகொண்டான்.