കാരുണ്യത്തിന്റെ കൈകൾ

ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ആര്യൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ കുടുംബം വളരെ ദരിദ്രമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ആര്യനും അവന്റെ കൂട്ടുകാരായ രാഹുലും മീരയും പാർക്കിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. വളരെ പട്ടിണി കിടക്കുന്ന ഒരു വൃദ്ധൻ അവരുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോയി. അദ്ദേഹം ആരോടും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വലിയ വിശപ്പ് കാണാമായിരുന്നു. രാഹുൽ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു, 'അദ്ദേഹത്തിന് വിശക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു,' എന്ന് പറഞ്ഞു. ആര്യൻ ആദ്യം മടിച്ചുനിന്നു, 'നമ്മുടെ പക്കൽ കുറച്ചു മാത്രമേയുള്ളൂ,' എന്ന് അവൻ ഓർത്തു. എന്നാൽ മീര ഒട്ടും വൈകിയില്ല. അവൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സാൻഡ്‌വിച്ചും ഒരു ആപ്പിളും ആ വൃദ്ധന് നൽകി. മീരയുടെ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ രാഹുലും തന്റെ പക്കലുള്ള ജ്യൂസ് അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. ആ വൃദ്ധൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായ സന്തോഷം ആര്യന്റെ മനസ്സിനെ സ്പർശിച്ചു. ചോദിക്കാതെ തന്നെ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകുന്ന മനുഷ്യരെ കാണുമ്പോൾ, ആര്യന്റെ ഉള്ളിലെ മടി മാറി. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നതിലെ സന്തോഷം അവൻ അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.