നിലാവും പുഞ്ചിരിയും

മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ മായ എന്നൊരു പെൺകുട്ടി താമസിച്ചിരുന്നു. മായയുടെ മുഖത്തെ തിളക്കവും അവളുടെ പുഞ്ചിരിയും ആ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഒരു തെളിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ, ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾ ഒരു കുന്നിൻ മുകളിൽ ഇരുന്നു ആകാശത്തെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. 'നോക്കൂ, ആ നിലാവ് എത്ര മനോഹരമാണ്!' ലിയോ എന്ന ബാലൻ ആകാശത്തെ പൂർണ്ണചന്ദ്രനെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു പറഞ്ഞു. ആ സമയത്ത്, കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മായ അവിടുന്ന് കടന്നുപോയി. നിലാപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് പതിച്ചപ്പോൾ ലിയോ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. ആ നിമിഷം, ആകാശത്തെ ചന്ദ്രനും മായയുടെ മുഖവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചമാണോ അതോ മായയുടെ മുഖത്തെ തിളക്കമാണോ എന്ന് അവൻ സംശയിച്ചുപോയി. നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായതുപോലെ തോന്നി; ചന്ദ്രനെ നോക്കിയാൽ മായയുടെ മുഖവും, മായയെ നോക്കിയാൽ ചന്ദ്രന്റെ പ്രഭയും അവർക്ക് ദർശിക്കാനായി. സൗന്ദര്യം എന്നത് വെറുമൊരു കാഴ്ചയല്ല, അത് ഒരാളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശമാണെന്ന് ആ രാത്രി അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.