മങ്ങുന്ന തിളക്കം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഇലയയും ജൂലിയനും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. എപ്പോഴും ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്ന അവർക്കിടയിൽ വലിയൊരു അകലം ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം ജൂലിയൻ തന്റെ ജോലിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇലയ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ, അവൻ അവളെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട്, 'ഇപ്പോൾ എനിക്ക് സമയമില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു. ആ ഒരു നിമിഷം ഇലയയുടെ ഹൃദയത്തിൽ വലിയൊരു വിഷമം ഉണ്ടാക്കി. അവളുടെ മുഖത്തെ തിളക്കം പെട്ടെന്ന് മങ്ങിത്തുടങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം വിളറിയ ഭാവം വന്നു. ജോലി കഴിഞ്ഞ് ജൂലിയൻ തിരികെ വന്നപ്പോൾ ഇലയയെ കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും പ്രസന്നതയും അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു തളർച്ചയോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. താൻ അവളിൽ നിന്ന് അല്പനേരം അകന്നു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ സന്തോഷം എത്ര വേഗത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. 'എന്നെ माफിക്കൂ, ഇനി ഞാൻ നിന്നെ തനിച്ചാക്കില്ല' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ സ്നേഹത്താൽ ഇലയയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും സന്തോഷം തിരിച്ചുവന്നു.