ഏകാന്തതയുടെ നിഴൽ

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവനും മീരയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു വലിയ ശില്പനിർമ്മാണത്തിനായി മാധവന് ദൂരെയുള്ള ഒരു നഗരത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. മാസങ്ങളോളം മാധവന് അവിടെ കഴിയേണ്ടി വന്നു. മീരയുടെ സാമീപ്യം ഇല്ലാത്ത ആ ദിവസങ്ങളിൽ മാധവൻ ജോലിയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചുവെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ മീരയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും ഉറങ്ങാനും അവന് മടി തോന്നി. കുറച്ചു കാലത്തിന് ശേഷം മീര അവനെ കാണാൻ വന്നപ്പോൾ അവൾ കണ്ടത് മറ്റൊരു മാധവനെയാണ്. കരുത്തനായിരുന്ന അവന്റെ തോളുകൾ തളർന്നുപോയിരുന്നു. അവന്റെ കൈകളിൽ ഇരുന്ന സ്വർണ്ണ വളകൾ പോലും അയഞ്ഞുപോയി, കാരണം അവന്റെ കൈകൾ മെലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ അഭാവം അവന്റെ ശരീരത്തെത്തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചു. മീരയുടെ സാമീപ്യം തിരിച്ചുകിട്ടിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് മാധവന്റെ പഴയ ആരോഗ്യം തിരികെ വന്നത്.