മന്ദഹാസത്തിലെ മണം

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മായയും അവളുടെ ഭർത്താവ് രാഹുലും താമസിച്ചിരുന്നു. മായ വളരെ ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയായിരുന്നു, എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു ആഘോഷം നടക്കുകയായിരുന്നു. ആ തിരക്കിനിടയിൽ മായയെ രാഹുലിന് നഷ്ടപ്പെട്ടു. പരിഭ്രമിച്ച രാഹുൽ അവളെ എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ, ഒരു മരത്തണലിൽ മായ ഇരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അവൾ പേടിച്ചോ കരഞ്ഞോ ഇരിക്കുകയല്ലായിരുന്നു. രാഹുലിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ, നാണമുള്ള പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അത് വലിയൊരു ചിരിയല്ലായിരുന്നു, എങ്കിലും അതിൽ വലിയൊരു സ്നേഹം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പൂവ് വിരിയുന്നതിന് മുൻപ് അതിന്റെ സുഗന്ധം മൊട്ടിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ, മായയുടെ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരിയിൽ വലിയൊരു സ്നേഹം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് രാഹുൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ചെറിയ ചിരി അവന് വലിയ ആശ്വാസവും സന്തോഷവും നൽകി.