കണ്ണിലെ കോപവും ഹൃദയത്തിലെ സ്നേഹവും

മലനിരകൾക്ക് അരികിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ ഏലിയനും മായയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഏലിയൻ മായയുടെ ഇഷ്ടം അറിയാതെ ഒരു കാര്യം ചെയ്തു. അത് മായയെ വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു. വൈകുന്നേരം അവർ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ, മായ തന്റെ കണ്ണുകളിൽ കടുത്ത ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അവൾ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ലെങ്കിലും, അവളുടെ നോട്ടം ഏലിയനോട് തനിക്ക് വെറുപ്പാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു. ഏലിയൻ തന്റെ തെറ്റിൽ വിഷമിച്ചു ഇരുന്നു. അന്ന് രാത്രി മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, മായ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്ത് വന്നു ഇരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ഒരു ഗൗരവം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവൾ അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കാണിച്ച ദേഷ്യത്തേക്കാൾ വലിയ സ്നേഹം ആ സ്പർശനത്തിലൂടെ ഏലിയൻ അറിഞ്ഞു. അവൾ പുറമെ ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ഹൃദയം അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.