അർജുനും മീരയും ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞുവരുന്നു. അവർ പരസ്പരം വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം ഒരു ചെറിയ തർക്കത്തെത്തുടർന്ന് മീര അർജുനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് മുഖം തിരിച്ചു. അവൾ സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല.
ആ നിശബ്ദത അർജുനെ വിഷമിപ്പിച്ചു. മീരയുടെ ദേഷ്യവും അവളുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവവും അവനെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ആ ദേഷ്യം പോലും അവളോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം കാണിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. ആ പിണക്കത്തേക്കാൾ, അവളെ വീണ്ടും സന്തോഷിപ്പിക്കാനും അവളുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിരിയിക്കാനും അവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ ക്ഷമയോടെ അവൾ അരികിലെത്തി അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. മീരയുടെ ദേഷ്യം മാറി അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ, ആ നിമിഷം അർജുന് ലഭിച്ച സന്തോഷം വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായിരുന്നു. ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ സ്നേഹത്തിന്റെ തീവ്രത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
