ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் தன் பெற்றோருடன் வாழ்ந்து வந்தான். மாறன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு சின்ன ஆசை இருந்தது—அவன் நிறையப் பணம் சம்பாதித்து பெரிய ஆளாக வேண்டும் என்பதுதான். ஒரு நாள், அவன் காட்டில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு முதியவர் கீழே விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டான். அந்த முதியவர் மிகவும் களைப்படைந்து காணப்பட்டார். மாறன் தன் கையில் இருந்த இனிப்புப் பொட்டலத்தை அவருக்குக் கொடுத்து உதவினான். சிறிது நேரம் கழித்து, அந்த முதியவர் எழுந்து நின்று, 'தம்பி, நீ செய்த இந்த உதவி எனக்குப் பெரிய நிம்மதியைத் தந்தது. நீ எப்போதும் மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு செய்யாமல் இருந்தால், உனக்குத் தேவையான செல்வமும், மன அமைதியும் தானாகவே வந்து சேரும்' என்று கூறிவிட்டுச் சென்றார்.
சில ஆண்டுகள் கடந்தன. மாறன் இப்போது ஒரு சிறிய வியாபாரி. ஒருமுறை அவன் ஒரு பெரிய வணிகப் பயணத்தில் சென்றபோது, வழியில் ஒரு ஏழைத் தொழிலாளி கடும் கஷ்டத்தில் இருப்பதை உணர்ந்தான். மாறன் தன் லாபத்தில் ஒரு பகுதியை அந்தத் தொழிலாளிக்கு உதவப் பயன்படுத்தினான். அந்தச் செயல் அவனுக்குத் தற்காலிகமாகப் பண இழப்பைத் தந்தாலும், அவனது நேர்மையையும் கருணையையும் கண்டு அந்த ஊர் மக்கள் அவனை மிகவும் நேசித்தார்கள். காலப்போக்கில், அவனது நேர்மையான வணிகத்தால் அவன் மிகப்பெரிய செல்வந்தனானான். அவனிடம் பணம் இருந்தது மட்டுமல்லாமல், எல்லாரும் மதிக்கும் ஒரு நல்ல மனிதனாகவும் அவன் திகழ்ந்தான். அவன் செய்த அறமே அவனுக்குச் செல்வத்தையும், மகிழ்ச்சியையும் தந்தது.
