ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு விவசாயி தன் மனைவி நிலாவுடன் வசித்து வந்தான். அவர்கள் மிகவும் வசதியாக இல்லை, ஆனால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தார்கள். ஒரு நாள் மாலை, மாறன் வயலில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு முதியவர் மிகவும் சோகமாக அமர்ந்திருப்பதை பார்த்தான். அவர் பெயர் சண்முகம். சண்முகம் தன் குடும்பத்தையே இழந்து, ஆதரவற்ற நிலையில் இருந்தவர். மாறன் அவரிடம் சென்று பேசினான். சண்முகத்தின் நிலைமையை அறிந்த மாறன், தன் வீட்டு உணவில் ஒரு பகுதியை அவருக்கு வழங்கினான்.
சில நாட்கள் கழித்து, மாறனின் வீட்டின் முன் ஒரு சிறுமி அழுதபடி நின்றாள். அவள் பெயர் கயல்விழி. அவள் தந்தை இறந்துவிட்டதால், அவளுக்குத் தங்குவதற்கு இடமும் உணவும் இல்லை. மாறனும் நிலாவும் ஒரு நிமிடம் யோசித்தார்கள். அவர்களுக்கு ஏற்கனவே குறைவான வசதிகள் தான் இருந்தன. ஆனால், நிலா மெல்லச் சொன்னாள், 'மாறன், இவள் இப்போது நம் உதவி இல்லையென்றால் என்ன செய்வாள்?' மாறன் சம்மதித்தான். அவர்கள் கயல்விழியையும் தத்தெடுத்துக் கொண்டனர்.
ஒருமுறை, கிராமத்தில் ஒரு பெரிய விபத்து ஏற்பட்டது. ஒரு ஏழை குடும்பம் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை முழுமையாக இழந்தது. அந்த குடும்பத்தின் தலைவன், தன் மனைவியையும் குழந்தைகளையும் காப்பாற்ற முடியாமல் தவித்தான். மாறன் தன் சேமிப்பைத் தந்து அவர்களுக்குத் துணையாக நின்றான். மாறன் செய்த இந்த செயல்கள் அனைத்தும் அவனது குடும்ப வாழ்க்கையை இன்னும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றின. அவன் வெறும் விவசாயி மட்டுமல்ல, மற்றவர்களின் துயரத்தைப் போக்கும் ஒரு சிறந்த மனிதனாகப் போற்றப்பட்டான்.
