அருளும் அறமும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் சிறிய நிலமும், ஒரு சிறிய வீடும் இருந்தது. மாறன் மிகவும் நேர்மையானவன். ஒருமுறை, அவன் வயலில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது, மண்ணுக்கு அடியில் ஒரு பழைய மூட்டை இருப்பதைக் கண்டான். அதைத் திறந்து பார்த்தபோது, அதில் நிறைய தங்கக் காசுகள் இருந்தன. அந்தத் தங்கம் யாருடையது என்று தெரியவில்லை, ஆனால் அதை எடுத்துக்கொண்டால் அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் கஷ்டப்படத் தேவையில்லை என்பது அவனுக்குத் தெரியும். ஆனால், மாறன் ஒரு நிமிடம் கூட யோசிக்கவில்லை. 'தவறான வழியில் வரும் செல்வம் ஒருபோதும் நிலைக்காது' என்று அவன் சிறுவயதிலிருந்தே நினைத்து வந்தான். அந்தத் தங்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஊர் பெரியவர்களிடம் ஒப்படைத்தான். ஊரே அவனைப் பாராட்டியது. சில நாட்கள் கழித்து, அந்தத் தங்கத்தை இழந்த ஒரு வயதான முதியவர் மாறனின் வீட்டிற்கு வந்தார். அவர் மிகவும் ஏழ்மையானவர், ஆனால் அந்தத் தங்கம் அவருடைய வாழ்நாள் சேமிப்பு. மாறனின் நேர்மையைக் கண்டு நெகிழ்ந்த அவர், தனது நன்றியைத் தெரிவிக்க மாறனின் குடும்பத்திற்குத் தேவையான உணவையும், சில விதைகளையும் அன்போடு வழங்கினார். மாறன் தனது உணவை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து வாழ்ந்தான். காலப்போக்கில், மாறனின் நேர்மையையும், அவன் மற்றவர்களுக்கு செய்த உதவியையும் பார்த்து, ஊர் மக்கள் அவனுக்குத் துணையாக நின்றனர். மாறன் மறைந்த பிறகும், அவனது பிள்ளைகள் அந்த நற்பெயரோடும், நேர்மையான வழியிலும் வாழ்ந்து சிறந்து விளங்கினர்.