மழையின் மங்கையர்க்கரசி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மல்லிகா மற்றும் மருதன் என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். மருதன் ஒரு கடின உழைப்பாளி, ஆனால் அந்த ஆண்டு மழையே இல்லாததால் விவசாயம் மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. மல்லிகா தன் கணவனின் வளர்ச்சியையும் மகிழ்ச்சியையும் தன் வாழ்வின் லட்சியமாகக் கொண்டவள். அவள் காலையில் எழுந்து, தன் கணவன் தன் மீது காட்டும் அன்பையும், அவர் குடும்பத்திற்காகப் படும் கஷ்டத்தையும் நினைத்து மனதார வேண்டிக்கொள்வாள். ஒரு நாள், வானம் மிகவும் வெட்டவெளியாக இருந்தது. மருதன் கவலையுடன் வயல்வெளியில் அமர்ந்திருந்தான். மல்லிகா அவனிடம் சென்று, 'கவலைப்படாதீர்கள், எல்லாம் சரியாகும்' என்று கூறி, அவன் முகத்தில் புன்னகையை வரவழைத்தாள். அன்று மாலை, மல்லிகா தன் கணவனின் நலனுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தபடி, 'இந்தத் தவிப்பு நீங்கி, மழையே பெய்யட்டும்' என்று ஆசைப்பட்டாள். ஆச்சரியப்படும் விதமாக, அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே கருமேகங்கள் சூழ்ந்து, பல மாதங்களாகக் காத்திருந்த மழை பொழிந்தது. மல்லிகாவின் அன்பும், தன் கணவன் மீது அவள் வைத்திருந்த நம்பிக்கையும் அந்த இயற்கையையே நெகிழ வைத்தது போல இருந்தது.