ஒரு அழகான கிராமத்தில் சோமு மற்றும் மீனா என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்களுக்குத் தம்பி என்ற ஒரு மகன் இருந்தான். சோமு ஒரு விவசாயி, மிகவும் கடின உழைப்பாளி. ஒருமுறை, கிராமத்தில் பெரும் வறட்சி ஏற்பட்டது. சோமுவின் சேமிப்பு அனைத்தும் தீர்ந்து போனது. சோமு மிகவும் கவலையடைந்தான், 'இனி நாம் என்ன செய்வோம்?' என்று வருந்தினான்.
ஆனால், தம்பி ஒரு சிறந்த பண்புள்ள சிறுவனாக வளர்ந்திருந்தான். அவன் தன் தந்தையின் கஷ்டத்தைப் புரிந்து கொண்டான். ஒரு நாள், தம்பி காட்டில் தேடிச் சென்று ஒரு அபூர்வமான மூலிகையைக் கண்டெடுத்தான். அதை ஊர் மருத்துவர்விற்றபோது, அதற்காகத் தம்பிக்கு நல்ல வெகுமதி கிடைத்தது. அதுமட்டுமல்லாமல், தம்பி மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவன் என்பதால், ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவனுக்குத் தந்தை போல உதவி செய்தனர். தம்பியின் நற்பண்புகளால் சோமுவின் குடும்பம் மீண்டும் மகிழ்ச்சியடைந்தது. சோமு உணர்ந்தான், தனக்குத் தங்கம் அல்லது நிலத்தை விட, பண்புள்ள ஒரு மகன் கிடைத்ததே மிகப்பெரிய சொத்து என்று.
