அன்பின் அறுவடை

ஒரு சிறிய கிராமத்தில் மாறன் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் ஒரு சிறிய நிலமும், ஒரு சிறிய மாட்டு வண்டியும் மட்டுமே இருந்தது. ஒரு நாள், கடும் வெயிலில் களைப்படைந்த மூன்று வழிப்போக்கர்கள் மாறனின் வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றார்கள். அவர்கள் மிகவும் பசியோடு காணப்பட்டனர். மாறன் தன் வீட்டில் இருந்த அரிசியையும், காய்கறிகளையும் கொண்டு அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய விருந்து செய்தான். தன் குடும்பத்தினர் பற்றாக்குறையாக உண்பதை அவனால் பார்க்க முடிந்தும், விருந்தினர்களின் முகத்தில் தெரிந்த திருப்தியைப் பார்த்து அவன் மனநிறைவுற்றான். விருந்தினர்கள் சென்ற பிறகு, வீட்டில் மிஞ்சிய உணவை வைத்து மாறனின் மனைவி நிலா ஒரு சிறிய கஞ்சியைத் தயாரித்தாள். அன்று இரவு அவர்கள் மிகக் குறைவாகவே சாப்பிட்டனர். ஆனால், அடுத்த நாள் காலை மாறன் தன் நிலத்தைப் பார்த்தபோது ஒரு புதிய தெளிவு அவனுக்குள் பிறந்தது. விருந்தினர்களுக்கு உணவளிப்பதன் மூலம் அவன் தன் செல்வத்தை இழந்ததாக உணரவில்லை; மாறாக, ஒரு மனிதனாகத் தன் கடமையைச் செய்த திருப்தி அவனுக்குக் கிடைத்தது. 'விருந்தினரைச் சிறப்பாக உபசரிக்கும் ஒருவன், மிச்சமிருக்கும் உணவை வைத்துத் தன் வாழ்வை நடத்துவதே பெருமை' என்று அவன் உணர்ந்தான். அந்தத் திருப்தியே அவனுக்கு அடுத்த ஆண்டு பயிர்களை இன்னும் சிறப்பாகச் செய்யத் தூண்டுதலாக இருந்தது.