உண்மையான உயர்வு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் ஏழ்மையான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன், ஆனால் அவனது குணமும் ஒழுக்கமும் மிகவும் உயர்ந்தவை. அவனது தந்தை ஒரு சாதாரண விவசாயி. ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவிற்குச் செல்லும் வழியில், கதிர் தரையில் ஒரு தங்கக் காசைக் கண்டான். அதை எடுத்தால் அவனது குடும்பத்தின் வறுமை நீங்கிவிடும் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. ஆனால், அடுத்த நிமிடம், 'இது யாருடையதோ? இதை எடுப்பது தவறு' என்று அவனது மனசாட்சி கூறியது. கதிர் அந்த காசை எடுத்துக்கொண்டு, அங்கிருந்த பெரியவரிடம் சென்று, 'ஐயா, இது கீழே கிடந்தது, யாருக்காவது தொலைந்துவிட்டதா?' என்று கேட்டான். அந்தப் பெரியவர் ஒரு செல்வந்தர். கதிரின் நேர்மையைக் கண்டு வியந்து போனார். அவர் கதிரின் குடும்பத்திற்கு உதவி செய்ய முன்வந்தார் மட்டுமல்லாமல், கதிரின் கல்விக்கும் பொறுப்பேற்றார். அதே ஊரில் மாறன் என்ற ஒரு சிறுவன் இருந்தான். அவன் ஒரு பெரிய வீட்டுப் பிள்ளை, ஆனால் எப்போதும் மற்றவர்களை ஏமாற்றி, பொய் சொல்லிப் பணம் சம்பாதிப்பதே அவனது வேலையாக இருந்தது. ஒருமுறை மாறன் ஒரு பெரிய தவறு செய்து ஊரால் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டான். கதிர் தனது ஒழுக்கத்தால் ஊரார் போற்றும் மனிதனாக வளர்ந்தான். மாறன் தனது பணத்தால் உயர்ந்தவன் என்று நினைத்தாலும், இறுதியில் அவனது நடத்தையாலேயே அவன் மதிப்பற்றவனாகக் கருதப்பட்டான்.