நிஜமான செல்வம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரண்டு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். கதிர் மிகவும் அமைதியானவன், அவனிடம் இருந்த சிறிய நிலமும் மாடுகளும் அவனுக்குப் போதுமானதாக இருந்தன. ஆனால் மாறன் எப்போதும் மற்றவர்களிடம் இருப்பதை நினைத்து வருத்தப்படுவான். ஒரு நாள், கிராமத்துத் தலைவர் ஒரு பெரிய திருவிழாவிற்காகப் பணத்தைப் பிரித்துக் கொடுத்தார். கதிர் தன் பங்கினைச் சரியாகப் பெற்றுக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் தன் வீட்டிற்குச் சென்றான். ஆனால் மாறன், 'அடுத்த வீட்டுக்காரர் என்னைப் போலவே அதிகப் பணத்தைப் பெற்றுள்ளார், எனக்கு ஏன் இன்னும் அதிகமாகக் கிடைக்கவில்லை?' என்று ஏங்கினான். அந்த ஏக்கத்தால், மாறன் மற்றவர்களின் பொருட்களைத் திருடத் திட்டமிட்டான். ஒரு இரவு, அவன் ஒரு பெரிய பணப்பையைத் திருடினான். ஆனால், அந்தப் பணத்தை வைத்துக்கொண்டு அவனால் நிம்மதியாகத் தூங்க முடியவில்லை. ஒவ்வொரு சத்தத்திற்கும் பயந்து நடுங்கினான். அடுத்த நாள், அவன் திருடிய பணத்தை ஒரு மரத்தடியில் வைத்துவிட்டுத் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்தான். கதிர் அவனைக் கண்டு, 'மாறா, மற்றவர்களுடைய பொருளுக்கு ஆசைப்படுவதால் நமக்குக் கிடைத்த நிம்மதி போய்விடும். நம்மிடம் இருப்பதை வைத்து மகிழ்ச்சியாக இருப்பதே உண்மையான செல்வம்' என்று அன்போடு கூறினான். மாறன் தன் தவறை உணர்ந்து, திருடிய பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு, மன அமைதியுடன் வாழத் தொடங்கினான்.