நிழல் இல்லாத நிஜம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கதிர் மிகவும் நேர்மையானவன், ஆனால் மாறன் மற்றவர்களைப் பற்றிப் புறம் பேசுவதில் வல்லவன். ஒருமுறை, கிராமத்துத் திருவிழாவிற்காகத் தையல் வேலை செய்த ஒரு பெரியவரின் புகழைப் பற்றி, மாறன் மற்றவர்களிடம் தவறாகப் பேசினான். 'அவர் வேலையில் நேர்மை இல்லை, வெறும் போலித் தையல் தான் செய்கிறார்' என்று பொய்களைப் பரப்பினான். இதனால் அந்தத் தையல் கலைஞரின் வியாபாரம் பாதிக்கப்பட்டது. கதிர் இதைக் கண்டு வருத்தப்பட்டான். சில நாட்கள் கழித்து, மாறன் ஒரு பெரிய தவறு செய்துவிட்டு, அதை மறைக்க மற்றவர்களைப் பற்றிப் பொய்களைச் சொல்லத் தொடங்கினான். அவனது பொய்களால் ஊரே அவனைக் கண்டுகொண்டது. அவனது நண்பர்கள் விலகிச் சென்றனர், அவனது பெயர் கெட்டது. கதிர் அவனிடம் சொன்னான், 'மாறா, மற்றவர்களைப் பற்றிப் புறம் பேசி நீ பெறும் லாபம் தற்காலிகமானது. ஆனால், அந்தப் பொய்களால் நீ வாழும் வாழ்க்கை உனக்குத் துன்பத்தையே தரும். உண்மையாக இல்லாவிட்டால், மரணம் கூட ஒரு மனிதனுக்குத் தெளிவைத் தரும்.' மாறன் தன் தவறை உணர்ந்தான். அவன் மற்றவர்களைப் பற்றிப் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு, தன் செயல்களால் நற்பெயரைப் பெற முயன்றான்.