அன்பின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் சுட்டிப்பையன், ஆனால் எப்போதும் உண்மையை மட்டுமே பேசுவான். ஒரு நாள், மாறன் தனது நண்பன் கவினும், அவனது தம்பி நிலாவும் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். விளையாடும்போது தற்செயலாக கவினின் விலை உயர்ந்த மரப்பாவை உடைந்துவிட்டது. கவின் பயந்துபோய், 'யார் இதை உடைத்தது?' என்று கேட்டபோது, மாறன் அமைதியாக இருந்தான். மாறன் அந்தப் பாவையை உடைக்கவில்லை, ஆனால் அவன் அந்தப் பொய் சொல்லத் துணிந்தான். கவின் தப்பு செய்ததை மறைக்க மாறனிடம் 'யாரும் பார்க்கவில்லை, நீ சொல்லாதே' என்று ரகசியமாகச் சொன்னான். மாறனின் உள்ளம் ஒரு நிமிடம் தடுமாறியது. பொய் சொன்னால் கவின் தண்டிக்கப்பட மாட்டான், ஆனால் அவனது மனசாட்சி அவனைத் துரத்தியது. மாறன் மெதுவாக, 'கவின் தான் விளையாடும்போது தற்செயலாக உடைத்துவிட்டான்' என்று உண்மையைச் சொன்னான். கவின் முதலில் கோபப்பட்டான், ஆனால் மாறனின் நேர்மையைப் பார்த்ததும் அவனது கோபம் மறைந்து, 'உண்மை சொன்னதற்கு நன்றி மாறன்' என்று கூறினான். அந்தச் சிறுவனின் நேர்மை கிராமத்தில் உள்ள பெரியவர்களிடமும், மற்ற சிறுவர்களிடமும் ஒரு பெரும் மரியாதையைத் தந்தது. மாறன் எங்கு சென்றாலும், மக்கள் அவனை ஒரு நம்பிக்கைக்குரியவனாகப் பார்த்தனர். அவன் வெறும் ஒரு சிறுவன் மட்டுமல்ல, அனைவர் மனதிலும் வாழும் ஒரு நல்ல நண்பனாக மாறினான்.