அன்பின் படகும் ஆத்திர நெருப்பும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் சிறுவயதிலிருந்தே பிரிக்க முடியாத நண்பர்கள். கதிர் அமைதியானவன், மாறன் எப்போதும் உற்சாகமானவன். இருவரும் சேர்ந்து ஒரு சிறிய மரப்படகைக் கட்டினார்கள். அந்தப் படகு அவர்களுக்குப் பிடித்தமான இடங்களுக்குச் செல்ல உதவியது. ஒரு நாள், இருவரும் காட்டின் வழியாகச் செல்லும்போது, மாறன் தெரியாமல் கதிரின் புதிய ஓவியத்தை கிழித்துவிட்டான். கதிர் சட்டென்று கோபமடைந்தான். 'நீ ஒரு மோசமான நண்பன்!' என்று கத்தினான். அந்த ஒரு நிமிடம் ஆத்திரம், அவர்கள் பல வருட நட்பைப் பிளந்தது. மாறன் வருத்தத்துடன் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டான். கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தான். ஆத்திரம் ஒரு நெருப்பைப் போலத் தன் நட்பென்னும் படகை எரித்துவிட்டதை அவன் கண்டான். அடுத்த நாள், கதிர் மாறனிடம் மன்னிப்பு கேட்டான். 'என் கோபம் நம் நட்பை அழிக்கும் என்று எனக்குத் தெரியும், என்னை மன்னித்துவிடு' என்றான். மாறன் அவனைத் தழுவிக்கொண்டான். அவர்கள் மீண்டும் நண்பர்களானார்கள், ஆனால் இனி கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக்கொண்டார்கள்.