அறிவு எனும் பொக்கிஷம்

கல்வி இல்லாதவர், அறிவுள்ளவர் முன் ஏழை போலத் தவிப்பார்கள் என்ற குறளின் கருத்தை இக்கதை விளக்குகிறது. செல்வர் முன் வறியவர் நிற்பது போல் (கற்றவர்முன்) ஏங்கித் தாழ்ந்து நின்றும் கல்விக் கற்றவரே உயர்ந்தவர், கல்லாதவர் இழிந்தவர்.

6–10 yr 1 min easy

கல்வியே ஒரு மனிதனின் உண்மையான செல்வம்.

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்று இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கதிர் எப்போதும் புத்தகங்களை வாசிப்பதிலும், புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்வதிலும் ஆர்வம் காட்டுவான். மாறன் மட்டும், 'படிப்பு எல்லாம் தேவையில்லை, விளையாடிவிட்டு நேரத்தை கழிக்கலாம்' என்று நினைப்பான். ஒருமுறை அந்த ஊருக்கு ஒரு பெரிய அறிஞர் வந்தார். அவர் ஒரு கடினமான புதிரை விடுவிப்பவர் என்று கேள்விப்பட்டது. ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவரிடம் சென்று உதவி கேட்டனர். கதிர் தனது அறிவைப் பயன்படுத்தி அந்தப் புதிரை எளிதாகத் தீர்த்தான். ஆனால் மாறன், அவனுக்குத் தெரியாத விஷயங்களைக் கேட்டுத் தடுமாறினான். அப்போது கதிர் சொன்னான், 'மாறன், நம்மிடம் பணம் இல்லையென்றால் நாம் மற்றவரிடம் உதவி கேட்பது போல, அறிவு இல்லையென்றால் நாம் அறிஞர்களிடம் ஏதுமற்றவர்களாக நிற்க வேண்டியிருக்கும்.' மாறன் அப்போதுதான் உணர்ந்தான், அறிவு என்பது ஒருவன் எப்போதும் தன்னுடன் வைத்திருக்கும் மிகப்பெரிய செல்வம் என்று.

அறிவு எனும் பொக்கிஷம்

விருப்பமான எழுத்துரு

ஆதித்வின் முதல் எழுத்து

இதுபோன்ற கதைகள் · More like this

ஆதித்வின் முதல் எழுத்து

அறிவும் அடக்கமும்

மனதின் மலரும் இறைவனும்

படிக்க பரிந்துரைகள்

கதைகளை மிஸ் செய்யாதீர்கள்