தூய்மையான உள்ளமும் நல்ல நண்பர்களும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கதிர் மிகவும் அன்பானவன், எப்போதும் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வான். அவனது தந்தை ஒரு நேர்மையான விவசாயி. ஒரு நாள், கதிரின் பள்ளி நண்பர்களான ரவி மற்றும் வினோத் அவனிடம் வந்தார்கள். ரவியும் வினோத்தும் எப்போதும் மற்றவர்களை ஏமாற்றுவதையும், பள்ளியில் பொருட்களைத் திருடுவதையும் வழக்கமாகக் கொண்டவர்கள். 'கதிர், நாளை அந்தப் பெரிய மரத்தின் அடியில் இருக்கும் பழத் தோட்டத்திற்குப் போய் ரகசியமாகப் பழங்களைப் பறிப்போம், யாருக்கும் தெரியாது!' என்று ரவி அழைத்தான். கதிர் ஒரு நிமிடம் யோசித்தான். அவனது உள்ளம் உண்மையைச் சொல்லத் தூண்டியது. 'இல்லை நண்பர்களே, திருடுவது தவறு. அது நமக்கும் நம் குடும்பத்திற்கும் கெட்டது,' என்று கதிர் மென்மையாகக் கூறினான். ரவியும் வினோத்தும் சிரித்துக்கொண்டே அங்கிருந்து சென்றனர். அடுத்த நாள், ரவியும் வினோத்தும் திருடிய பழங்களுடன் ஓடி வரும்போது, கிராமத்துத் தலைவரால் பிடிபட்டனர். அவர்கள் செய்த தவறுக்காக ஊர் மக்கள் அவர்களைக் கண்டித்தனர். ஆனால் கதிர், தனது நேர்மையால் அனைவரின் அன்பையும் பெற்றான். கதிரின் நல்ல குணத்தைப் பார்த்து, அவனது தந்தை பெருமையுடன் அவனைப் பார்த்தார். கதிரின் தூய்மையான எண்ணங்கள் அவனது எதிர்காலத்தையும், அவனது குடும்பத்தின் மதிப்பையும் உயர்த்தின.