நிழல் தரும் நட்பு

ஒரு அழகான காட்டில் கதிர் என்ற ஒரு சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன் மற்றும் புத்திசாலி. அவனது சிறந்த நண்பன் மணி, எப்போதும் நல்ல விஷயங்களைச் சொல்லும் ஒரு சிறுவன். ஒருமுறை, காட்டில் ஒரு புதிய குழு சேர்ந்தது. அந்த குழுவில் இருந்த வீரர்கள் மிகவும் பலசாலிகள், ஆனால் அவர்கள் எப்போதும் மற்றவர்களைக் கேலி செய்வதையும், தேவையில்லாத சண்டைகளைப் போடுவதையும் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். கதிர் அந்த வீரர்களுடன் சேர விரும்பினான், ஏனென்றால் அவர்கள் மிகவும் வலிமையாகத் தெரிந்தார்கள். மணி இதைத் தடுத்தான், 'கதிர், அவர்கள் பலசாலிகள் தான், ஆனால் அவர்களின் குணங்கள் நமக்குத் தேவையில்லை' என்று கூறினான். கதிர் மணியின் பேச்சைக் கேட்காமல் அந்த வீரர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடினான். சில நாட்களில், அந்த வீரர்கள் ஒரு சிறிய தவறைச் செய்தபோது, கதிரையும் சேர்த்துத் தண்டித்தனர். கதிர் தனிமையில் வாடினான். அப்போது மணி அவனிடம் வந்து, 'நண்பா, ஒருவன் எவ்வளவு திறமையானவனாக இருந்தாலும், அவன் தவறானவர்களுடன் சேர்ந்தால் அவனது நற்பெயரும் நற்பண்பும் அழிந்துவிடும்' என்று மென்மையாகச் சொன்னான். கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தான். அவன் மீண்டும் மணியுடனும், நல்ல குணமுள்ள மற்ற நண்பர்களுடனும் இணைந்து வாழ்ந்தான். அவனது புத்திசாலித்தனம் மற்றும் நல்ல குணம் மீண்டும் மலர்ந்தது.