ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்கு ஓவியம் வரைவது என்றால் உயிர். அவனது கிராமத்தில் ஒருமுறை மூன்று ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வரும் ஒரு பெரிய கலைத் திருவிழா நடக்கும். அந்தத் திருவிழாவிற்கு வரும் பெரிய ஓவியர்கள், சிறந்த படைப்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பார்கள்.
திருவிழாவிற்கு ஒரு வாரம் முன்பு, கதிர் ஒரு பெரிய ஓவியத்தை வரையத் திட்டமிட்டான். அது மிகவும் கடினமான ஒரு ஓவியம், ஆனால் அவனுக்கு அதுவே கனவு. ஆனால், அவனது நண்பன் மணி, "ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறாய்? ஒரு சிறிய ஓவியத்தை வரைந்து எளிதாகப் பரிசு வாங்கலாமே!" என்று கூறினான். கதிர் தயங்கினான். 'தவறுதலாகச் சிறிய ஓவியம் வரைந்துவிட்டால், அந்தப் பெரிய வாய்ப்பு மீண்டும் கிடைக்காதே?' என்று அவன் மனம் கேட்டது.
திருவிழா நாள் வந்தது. கதிர் தன் முழுத் திறமையையும் திரட்டி, அந்தப் பெரிய ஓவியத்தை வரைந்தான். அவனது கைகள் நடுங்கின, வியர்வை வழிந்தது, ஆனால் அவன் நிறுத்தவில்லை. அந்தத் திருவிழாவிற்கு வந்த புகழ்பெற்ற ஓவியர், கதிரின் ஓவியத்தைப் பார்த்தார். அவர் வியந்து போனார். "இவ்வளவு சிறிய வயதில் இவ்வளவு பெரிய முயற்சியை எடுத்திருக்கிறாயே!" என்று பாராட்டி, அவனுக்குத் தனது பயிற்சி வகுப்பில் சேர அழைப்பு விடுத்தார்.
மணி ஒரு சிறிய ஓவியம் வரைந்து ஒரு சிறிய பரிசு பெற்றான். ஆனால் கதிர், அந்த அரிய வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தித் தனது வாழ்க்கையையே மாற்றிக்கொண்டான்.
