சரியான வேலை, சரியான மனிதன்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு சிறுவன் இருந்தான். மாறனுக்குப் பாட்டுப் பாடுவது என்றால் உயிர். ஆனால், அவனது தந்தை ஒரு விவசாயி என்பதால், மாறனைத் தன் கூடவே வயல்வெளிக்கு அழைத்துச் சென்றார். மாறன் மண்ணைத் தோண்டும்போது அவனுக்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. அவனது கைகள் வலிக்கத் தொடங்கின, மனமும் சோகமானது. ஒருநாள், மாறன் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்து ஒரு மெல்லிய ராகத்தைப் பாடிக்கொண்டிருந்தான். அந்தப் பாடலைக் கேட்ட கிராமத்து மக்கள் அனைவரும் வேலையை மறந்து அவனைக் காணத் திரண்டனர். மாறனின் குரலில் ஒரு மாயாஜாலம் இருந்தது. இதைக் கவனித்த கிராமத்தின் பெரியவர், 'மாறன் மண்ணைத் தோண்டப் பிறந்தவன் அல்ல, அவன் மக்களின் மனங்களை இசையால் ஆளப் பிறந்தவன்' என்று கூறினார். மாறனின் தந்தை இதைப் புரிந்து கொண்டு, அவனை வயலில் வேலை செய்ய வற்புறுத்துவதை நிறுத்திவிட்டு, அவனுக்கு இசை கற்க உதவினார். மாறன் சிறந்த பாடகனாக வளர்ந்து, தன் திறமையால் கிராமத்திற்கே பெருமை சேர்த்தான்.