நிஜமான நண்பன்

முன்னொரு காலத்தில், சோழபுரம என்ற அழகான தேசத்தை மகேந்திரன் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்தான். அவனிடம் மாறன் என்ற ஒரு திறமையான அமைச்சர் இருந்தான். மாறன் தனது கடமையை மிகச் சரியாகச் செய்து வந்தான். ஒருமுறை தேசத்தில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. மக்கள் பசியால் வாடினர். மாறன் தன் முழு உழைப்பையும் கொடுத்து, நீர்நிலைகளைத் தூர்வாரி, புதிய கால்வாய்களைத் திட்டமிட்டுச் செயல்படுத்தினான். ஆனால், மன்னன் மகேந்திரன் சந்தேகப்பட்டான். 'மாறன் ஏன் இவ்வளவு நேரத்தை இதற்காகச் செலவிடுகிறான்? அவன் என்னைத் தவிக்கவிட்டுத் தனியே ஏதோ செய்கிறானா?' என்று எண்ணினான். மாறனின் உழைப்பின் மீது நம்பிக்கை வைக்காமல், அவனைப் பணியிலிருந்து நீக்கினான். மாறன் அமைதியாகச் சென்றான். ஆனால், அவன் உருவாக்கிய நீர்நிலைகள் பயன்பாட்டிற்கு வரும்போது, தேசத்தின் வளம் பெருகியது. மன்னன் தன் தவறை உணர்ந்தான். மாறன் போன்ற உண்மையான உழைப்பாளிகளின் நட்பை மதிக்காத மன்னருக்கு, அந்த நாட்டின் செல்வம் மற்றும் மகிழ்ச்சி மெல்ல மெல்லக் குறைந்து போனது. இறுதியில், மன்னன் மாறனைத் தேடிச் சென்று மன்னிப்பு கேட்டான்.