கனவும் நினைவும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் ஓவியம் வரைவதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவன். ஒரு நாள், அவனது பள்ளியில் ஒரு பெரிய ஓவியப் போட்டி அறிவிக்கப்பட்டது. முதல் பரிசு ஒரு அழகான வண்ணப் பெட்டி. கதிர் அந்தப் பரிசைப் பெற வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டான். அவன் தினமும் ஒரு அழகான இயற்கை காட்சியைத் தன் மனதில் கற்பனை செய்து பார்த்தான். ஆனால், ஒரு நாள் அவன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, அந்த ஓவியத்தைப் பற்றிய யோசனை அவனுக்கு மறந்துவிட்டது. அடுத்த நாள் பள்ளிக்குச் சென்றபோது, அவனுக்கு என்ன வரைய வேண்டும் என்றே தெரியவில்லை. அவன் சோகமாக அமர்ந்திருந்தபோது, அவனது தாத்தா அவனிடம் வந்தார். 'கதிர், நீ ஒரு விஷயத்தை அடைய வேண்டும் என்று நினைத்தால், அதை எப்போதும் உன் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். நினைவில் இருந்தால் மட்டுமே அதைச் செயல்படுத்த முடியும்' என்றார். கதிர் அன்று முதல், தான் வரைய வேண்டிய காட்சியைத் தினமும் காலையில் எழுந்தவுடன் நினைத்துப் பார்ப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டான். அந்தத் தொடர்ச்சியான நினைவாற்றல் அவனுக்குத் தெளிவைத் தந்தது. போட்டியின் போது, அவன் நினைவில் வைத்திருந்த அந்த அழகான காட்சியைத் துல்லியமாக வரைந்து முடித்தான். அவனது ஓவியம் வெற்றி பெற்றது! கதிர் புரிந்துகொண்டான், ஒரு இலக்கை அடையத் திட்டமிடுவது மட்டும் போதாது, அதைத் தொடர்ந்து நினைவில் வைத்திருப்பதே முக்கியம்.