மழைத்துளியும் மன்னனின் நீதியும்

பசுமை மலை என்ற அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் நிலா என்ற இரு சிறுவர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அந்த ஊரின் தலைவராகத் தாத்தா சோமு இருந்தார். ஒருமுறை அந்த ஊரில் கடும் வறட்சி ஏற்பட்டது. ஏரிகள் வறண்டன, பயிர்கள் கருகின. மக்கள் சோகத்தில் இருந்தனர். கதிர் கேட்டான், 'தாத்தா, மழை பெய்யாததால் எல்லாரும் ஏன் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறார்கள்?' தாத்தா புன்னகைத்துவிட்டுச் சொன்னார், 'மழை பெய்தால் உலகம் செழிக்கும் கதிர். அதுபோலவே, ஒரு தலைவன் சரியான பாதையில் நின்று மக்களைக் காத்தால், அந்த ஊரே செழிக்கும்.' அடுத்த சில வாரங்கள், தாத்தா சோமு தனது சேமிப்புப் பணத்தைக் கொண்டு புதிய கிணறு தோண்டவும், மக்களுக்குத் தேவையான உணவை வழங்கவும் முன்னெடுத்தார். அவர் ஒரு சிறு தவறு கூட செய்யாமல், யாருக்கும் அநீதி இழைக்காமல் அனைவரையும் சமமாகப் பார்த்தார். அவரது நேர்மையான நிர்வாகத்தால் மக்கள் நம்பிக்கையைத் திரும்பப் பெற்றனர். சில காலம் கழித்து மழை பெய்தது. வறட்சி நீங்கியது. மக்கள் மீண்டும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தனர். கதிர் புரிந்து கொண்டான், மழை எப்படி உலகிற்கு உயிர் கொடுக்கிறதோ, அதேபோல் ஒரு நல்ல தலைவனின் நீதியான ஆட்சி மக்களுக்கும் உயிர் கொடுக்கிறது.