மழைத்துளியும் மந்திரிப் பணியும்

முன்னொரு காலத்தில், பசுமையான சோழமண்டலம் என்றொரு நாடு இருந்தது. அங்குத் தர்மன் என்ற மன்னன் ஆட்சி செய்து வந்தான். அவன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் ஒருமுறை அவனுக்குத் பேராசை வந்துவிட்டது. ஒரு பெரிய வணிகக் குழுவிலிருந்து அதிக வரி வசூலித்து, அதைத் தன் கருவூலத்தில் சேமிக்கத் துடித்தான். இதனால் ஏழை விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்பட்டது. மன்னனின் அமைச்சரான இளங்கோ, மெதுவாக அவனிடம் சென்று, "மன்னா, நீ செய்யும் இந்த அநீதி மக்களின் கண்ணீரைத் துடைக்காது, மாறாக இயற்கையையே பாதிக்கும்," என்று எச்சரித்தான். ஆனால் தர்மன் அதைக் கேட்கவில்லை. சில வாரங்களிலேயே வானம் கருக்கவில்லை, மேகங்கள் நகர்ந்தன, ஆனால் ஒரு துளி மழை கூட பெய்யவில்லை. ஏரிகள் வறண்டன, நிலங்கள் வெடித்தன. மக்கள் பசியால் வாடினர். தர்மன் தன் தவறை உணர்ந்தான். அவன் தன் பேராசையைத் துறந்து, விவசாயிகளுக்குத் தேவையான நீரைத் தந்து, வரிச் சுமையை குறைத்தான். அடுத்த சில நாட்களிலேயே வானம் பொழிந்தது. மழையின் சத்தம் கேட்டதும் தர்மன் தன் அமைச்சரிடம், "நீ சொன்னது உண்மை, நீதி தவறினால் இயற்கை நமக்குத் தண்டனை தரும்," என்று கூறித் தலைகுனிந்தான்.