கதிர் மற்றும் விடாமுயற்சி எனும் ஒளி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தையல் கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒருமுறை, அந்த ஊரின் பெரிய திருவிழாவிற்காக ஒரு அழகான பட்டுத் துணியைக் கொண்டு வந்து, அதிலிருந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான கலைப்படைப்பை உருவாக்க வேண்டும் என்று கதிர் முடிவு செய்தான். ஆனால், விதி அவனுக்குச் சவால் விட்டது. முதலில், அவன் தையல் இயந்திரம் பழுதாகிவிட்டது. கவலைப்படாமல் சரி செய்தான். அடுத்ததாக, அவன் பயன்படுத்திய முக்கியமான நூல்கள் தீர்ந்துவிட்டன. மீண்டும் புதிய நூல்களைத் தேடினான். கடைசியாக, அவன் தைத்துக் கொண்டிருந்த போது, ஒரு சிறிய தவறு ஏற்பட்டு அந்த அழகான துணியில் ஒரு பெரிய ஓட்டை விழுந்துவிட்டது. கதிரின் கண்கள் கலங்கின. 'எல்லாம் முடிந்துவிட்டது, இனி என்னால் முடியாது' என்று நினைத்துத் தூங்கிவிடலாம் என்று தோன்றியது. ஆனால், அவன் தன் தாத்தாவின் முகத்தை நினைத்துப் பார்த்தான். 'துன்பங்கள் சூழ்ந்து வரும்போது தளராதவன், அந்தத் துன்பங்களையே வென்றுவிடுவான்' என்ற வார்த்தைகள் அவன் காதில் ஒலித்தன. கதிர் விடவில்லை. அந்த ஓட்டையை மறைக்கும் வகையில் ஒரு அழகான பூவின் வடிவத்தை அங்கேயே தைக்கத் தொடங்கினான். பல மணிநேர உழைப்பிற்குப் பிறகு, அந்தத் தவறு ஒரு புதிய அழகாக மாறியது. திருவிழாவில் கதிரின் படைப்பைப் பார்த்த அனைவரும் வியந்து பாராட்டினர். கதிர் அன்று ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றான்: தடைகள் எவ்வளவு வந்தாலும், முயற்சியைக் கைவிடாதவனுக்குத் தோல்வி என்பதே இல்லை.